Hallo lieve kinderen, ik heb samen met Omi wat van mijn spullen verstopt op haar website. Doe je mee en tel je hoeveel het er zijn? Als je ze allemaal gevonden hebt, maak je kans om een kadootje te winnen. De spullen die ik heb verstopt, zijn:

  • Kadootjes
  • Mijters
  • Pieten mutsen
  • Stafjes

De afbeeldingen die hier boven staan, zijn voorbeelden en tellen dus niet mee!

Ik heb de spullen verstopt op deze pagina’s:
De spullen zijn te vinden op: Home, Auteur, Project 'Kids in actie' en Omi De spullen zijn te vinden op: Home, Auteur, Project 'Kids in actie' en Omi
Op andere pagina’s hoef je dus niet te zoeken.

Heb je alles geteld? Laat Sint en Omi weten wat je hebt ontdekt! Vraag eventueel je ouders, opa of oma of ze je hiermee willen helpen.
Stuur hier het antwoord naar Sint & Omi

De actie duurt van 19 November tot 4 December. Op 5 December wordt er een winnaar getrokken uit de goede inzendingen. De winnaar krijgt een e-mail op het aangeleverde e-mailadres.

Een oma die met haar bakfiets de gracht in rijdt, een dwerghamster en hond Rakker. Het zijn figuren uit het kinderboek Mag ik je Omi noemen? dat Nathalie van den Thillart twee jaar geleden schreef. Het boek focust op de band tussen een oudere en een stel kinderen – net als het gelijknamige project dat Nathalie op basis van het boek startte. ‘Ouderen en jongeren kunnen zóveel voor elkaar betekenen. Ze moeten elkaar alleen wel vinden.’

Al lange tijd vindt Nathalie van den Thillart het jammer dat de kennis en kunde van de groeiende groep ouderen in onze samenleving nauwelijks wordt ingezet. ‘Een groot deel van deze ouderen is fysiek en mentaal nog heel vitaal. Het is een generatie met historische verhalen en ambachtelijke vaardigheden zoals timmeren, koken, repareren en breien, die straks verloren gaat.’

Onbevangen

Omdat Nathalie vond dat dit verlies eeuwig zonde zou zijn, bedacht ze een manier om de kennis van ouderen te benutten. Op basis van haar boek startte ze een project waarbij ouderen en scholen aan elkaar gekoppeld worden. ‘Kinderen en ouderen hebben een speciale band, voelen zich snel op hun gemak bij elkaar. Kinderen zijn nog onbevangen, en ouderen hebben niets meer te verliezen. Beide hoeven gesprekken daarom niet te ‘sturen’, zoals andere volwassenen vaak proberen.’

Zo bezocht Nathalie onlangs een zorgcentrum met schoolkinderen, die ouderen voorlazen uit haar boek. Een oudere dame begon over het hoofd van een jongetje te aaien. ‘Ik dacht meteen: als hij dat maar niet naar vindt. Maar het was ontroerend om te zien hoe ze elkaar non-verbaal begrepen. Hij vond het prima – zoiets lost zich tussen ouderen en jongeren meestal vanzelf op.’

Lichtjes in de ogen

Door ouderen op scholen in te zetten – ze bijvoorbeeld verhalen te laten vertellen tijdens de geschiedenisles, ze te laten versieren bij feesten of te laten helpen in de schooltuin of bij handarbeid – worden naar de helpende handen snakkende scholen ontlast, leren de kinderen waardevolle vaardigheden en worden de ouderen gelukkiger omdat ze iets voor anderen kunnen betekenen. ‘De meeste projecten voor eenzame ouderen focussen op sociale contacten, waarbij ouderen aandacht krijgen,’ ziet Nathalie. ‘Dat is heel erg belangrijk en waardevol, maar veel ouderen die nog zelfstandig zijn hebben daarnaast ook zelf zoveel te bieden. Ze willen niet alleen ontvangen maar ook geven.’

Als Nathalie met kinderen op bezoek gaat bij ouderen, ziet ze ‘lichtjes verschijnen in de ogen van de ouderen. Ze vinden het contact met kinderen fantastisch.’ Nathalie hoopt haar project landelijk in te kunnen gaan zetten. Daarvoor heeft ze de steun nodig van grote organisaties. ‘Het is heel belangrijk dat deze aandacht er komt. De jongeren van nu gaan straks, in politieke of bedrijfsmatige functies, voor ons zorgen. Hoe eerder ze in aanraking komen met ouderen, hoe beter.’

Lees het originele artikel op de website van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport hier op Een tegen Eenzaamheid

3 x = Scheepsrecht! Na de boekpresentatie in December 2017 in de schitterende Wintertuin van de Hortus, als verhalenverteller buiten tijdens het Picknick Event op 2 September, was Nathalie 24 Oktober met ‘Mag ik je Omi noemen?’ weer terug in de Wintertuin. Zij verzorgde een schrijfworkshop->
Kinderen konden naar Omi’s avonturen luisteren, ruikstickers snuffelen en de schrijfster inspireren voor haar vervolgboek, door zelf een illustratie of een scène te schrijven!

Het is alweer een weekje geleden.. Maar we kijken er nog met veel plezier en trots op terug! Natuurlijk hebben we het over de Kinderboekenweek 2018! Het was de eerste Kinderboekenweek voor schrijfster Nathalie met haar debuutboek ‘Mag ik je Omi noemen?’
Met bezoekjes aan onder andere Willem de Zwijgerschool in Leiderdorp, Bruna en de Maria Montessorischool in Huizen en de Rijnschansschool in Koudekerk a/d Rijn, was het een ontzettend gezellige en succesvolle week! De kinderen hebben mooie tekeningen en gedichten gemaakt, extra applaus voor Stijn met zijn mooie gedicht over Vriendschap; het thema van die week.
Allemaal nogmaals hartelijk bedankt voor de gastvrijheid en veel plezier met het verder (voor)lezen van het boek!
Zie hieronder een mooie terugblik:

Hallo iedereen! Ik ben Bo, de buurjongen van Oma Noortje. Omi heeft altijd al een internetblog willen starten. Met mijn hulp kan ze vanaf nu op deze website de leukste blogs van Nederland gaan delen! Ik ben nu met Omi aan het kijken of haar blog het goed doet. Zo te zien wel 😁! Veel succes met schrijven, Omi!

Gestart op 27 aug 2018
Nooit geupdate

 
Mochten Layla en Marlène bij jullie aanbellen…GEEF GUL!!! Zij zijn een actie gestart om geld in te zamelen voor de bewoners van ZORGCENTRUM ROOMBURGH in Leiden. Zij willen een chef-kok inhuren die voor alle bewoners hun lievelingseten maakt! Wie weet HERMAN DEN BLIJKER…
 

Online doneren is ook een optie!

€2
€5
€10

Doneer nu!

 

Schrijfster Nathalie en dochtertje Layla op bezoek bij Herman den Blijker in Las Palmas. Lees verder ->

Herman den Blijker ‘smokkelde’ ook wel eens lekker eten het ziekenhuis binnen, net als Omi.

Herman houdt ook van lempers, net als Omi. Tegen Layla zegt hij ‘kom maar een keer langs met oma, als jij dan een lemper voor mij maakt, maak ik wat voor jou’.

Herman houdt van Indisch eten, hij heeft goede herinneringen aan de zeer speciale lempers van toko Eddo in Voorburg!

Herman denkt dat het lastig is om de kwaliteit van het eten in grote overheids zorginstellingen te verbeteren. Alleen als het kleinschalig is en/of particulier ziet hij een kans voor kwaliteitsverbetering.

Helaas, zijn zoontje en voetbalfan Matz doet zijn boekenbeurt over Messi dit keer, misschien volgend jaar over Omi???